Podziekowania dla PerfektArt

Zdrowie, energia, siła i radość.


Startowa
Do nadrzędnej
Nowości
English
Anty
Inne
English articles
O nas
Współpraca
Linki
Polecamy
Ściągnij sobie
Zastrzeżenie

Lek homeopatyczny to nie placebo

Tekst od Nieznanego Świata (miesięcznik) - za zezwoleniem Redakcji

Wbrew twierdzeniom ludzi niemających pojęcia, o czym mówią, realność i skuteczność działania homeopatii potwierdzają wyniki licznych naukowych badań oraz doświadczeń prowadzonych na całym świecie. Pomijanie ich milczeniem świadczy albo o ignorancji, albo o wyjątkowo złej woli osób atakujących biofizyczną metodę uzdrawiania. 

Homeopatia to temat wciąż kontrowersyjny. Wielu ludzi pod wpływem wszechobecnej indoktrynacji wychodzi z założenia, że jest ona oszustwem, ponieważ lek, w którym praktycznie brak substancji czynnej, nie może oddziaływać prozdrowotnie na chory organizm.

Poniżej prezentujemy fragment publikacji zamieszczonej w wrześniowym numerze NŚ (09/2016).

Zarzuca się jej, że nie ma udokumentowanych podstaw naukowych, a zdarzające się niekiedy wyleczenia spowodowane są efektem placebo. Czy to fakt, czy też przekonanie, które z prawdą nie ma nic wspólnego? Spróbujmy odpowiedzieć na to pytanie w oparciu o opublikowane wyniki badań naukowych, które już od wielu lat poświęcano zarówno testom skuteczności leków homeopatycznych, jak i poszukiwaniom mechanizmów wykorzystywanych przez tego rodzaju terapię.
Czym różni się lek homeopatyczny od syntetycznych lekarstw alopatycznych2? Medycyna alopatyczna nastawia się na walkę z chorobą poprzez łagodzenie jej objawów za pomocą dawki farmaceutyku, która musi być zawyżona, gdyż tylko jej niewielka część dotrze tam, gdzie jest potrzebna, podczas gdy pozostała może wywołać w innych strefach ciała symptomy niepożądane, będąc tam zupełnie zbędną. Homeopatia przyjęła inną strategię stymulacji powrotu do zdrowia, ponieważ w procesie leczniczym wykorzystuje objawy choroby. Lek homeopatyczny zawiera zatem znikomą zawartość substancji, która wywołuje te same symptomy jak leczona choroba, natomiast podawana w śladowym stężeniu aktywuje reakcję obronną organizmu w stosunku do tej dysfunkcji, czyli proces samozdrowienia i powrót do stanu równowagi ustrojowej.
Sposób leczenia podobnego podobnym zawdzięczamy niemieckiemu lekarzowi Samuelowi Hahnemannowi (1755-1843), który sformułował i opisał zasady takiej terapii, wychodząc z założenia, że każda choroba jest efektem zaburzeń sterowania procesami przebiegającymi w żywym organizmie.

Dziś można powiedzieć, że stwierdzenie to w całej rozciągłości potwierdziły wyniki badań prowadzonych nad homeopatią.

Już porównanie liczby zgonów w europejskich szpitalach homeopatycznych i pozostałych placówkach leczniczych podczas epidemii cholery w Europie w połowie XIX wieku, zaprezentowane przez Bernarda Leary’ego, można uznać za niewątpliwy test jej skuteczności. W wiedeńskich szpitalach praktykujących medycynę ortodoksyjną wyleczono wtedy 30% chorych, podczas gdy w szpitalach homeopatycznych uratowano ich 67%.

Znacznie wyższe wskaźniki wyleczenia przy zastosowaniu homeopatii zanotowano również w innych częściach Europy. W latach 1918-1919 spustoszenie wśród ludności naszej planety poczyniła pandemia grypy. Według danych przedstawionych w 1921 roku przez prof. dr. W. A. Deweya (University of Michigan), przy leczeniu przez lekarzy homeopatów przypadków grypy śmiertelność wyniosła około 1,05%, podczas gdy leczenie metodami konwencjonalnymi zakończyło się śmiercią 30% pacjentów. Dla powikłań w postaci zapalenia oskrzeli/płuc śmiertelność pacjentów leczonych homeopatycznie wzrosła do 2,1%, natomiast przy zastosowaniu salicylanów wyniosła ona 60%. Były to zarazem pierwsze sygnały, że lek homeopatyczny stymuluje siły obronne organizmu, czyli działa w sposób analogiczny jak szczepionka.

Lek homeopatyczny powstaje poprzez rozcieńczanie połączone z wytrząsaniem kolejnych, coraz słabszych roztworów zasadniczego leku w czystej wodzie zgodnie z zasadą 1 porcja leku + 99 porcji wody, przy czym czynności te powtarza się wielokrotnie, osiągając stężenia nawet rzędu 10-60, gdzie w istocie trudno dopatrzeć się obecności substancji czynnej. Świadczy to wyraźnie o tym, że leki homeopatyczne nie mogą być nośnikami konkretnej substancji, lecz śladu informacyjnego, który ona po sobie pozostawia. Taki wniosek potwierdzałby również fakt, że reakcja organizmu na lek homeopatyczny jest bardziej rozciągnięta w czasie, dotycząc ważniejszych narządów, gdy jest on bardziej rozcieńczony. Rodzi to natychmiast pytanie, jaki proces zachodzi w roztworze wodnym leku, że nawet praktyczny brak zastosowanego specyfiku nie obniża skuteczności leczenia. Odpowiedź na nie musi dać nam sama woda i jej specyficzne właściwości

Więcej w wrześniowym numerze NŚ (09/2016) str. 60-63.


(koniec cytatu)


W Lepsze Zdrowie o homeopatii pisaliśmy tutaj: Homeopatia, Rosnąca popularność homeopatii , Podobieństwa się przyciagają

 

PS.
1.
powiedz o www.LepszeZdrowie.info innym...

2. Za treść i dopasowanie reklam automatycznych nie odpowiadamy. 

 

 

 

 


    Wyszukiwarka
        lokalna


Wyszukiwanie
                    
zaawansowane

Zapisz się na 
Biuletyn

(Twoje dane sa całkowicie bezpieczne, za zapis - upominek)

 

Zobacz   Księgę Gości
Dopisz się do Księgi
 

Sięgaj wyżej, dynamicznie

 Zdrowie i Fitness

kawa dla zdrowia

^ Zdrowie ze ^ smakiem

  Widget

Share

Follow etsaman2 on Twitter

 To jest
 Wow
!

 


                Copyright Leszek Korolkiewicz 2007-16    admin( @ )lepszezdrowie.info   Zastrzeżenie  Licznik:
            Na tej stronie wykorzystujemy ciasteczka (ang. cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki.  Korzystanie z naszego serwisu bez  zmiany ustawień dotyczących cookies, umieszcza je w pamięci Twojego urządzenia. Patrz Zastrzeżenie.